Varkens en Nijlpaarden
Fauna
De artiodactyla (eenhoevigen) hebben vaak vier of twee tenen dit in tegenstelling tot hun verre verwanten de onevenhoevigen. De evenhoevigen verschenen in het Eoceen de meeste vormen waren aan het eind van die periode reeds ontstaan. de ontwikkeling verliep echter bij de groep langzamer dan bij de onevenhoevigen. Bijna alle evenhoevigen zijn herkauwers met uitzondering van de varkens, pekari's en nijlpaarden die ressorteren onder de suborde Suina.
Evenhoevigen
Orde Artiodactyla
Suborde Suina
De naam van deze suborde is afgeleid van het Latijnse woord "varken", de groep omvat alle levende niet herkauwende evenhoevigen bezijdens enkele uitgestorven groepen.
Familie Dichobunidae
Een familie van kleine en primitieve dieren die meer weg hadden van konijnen dan hoefdieren. Dit is mogelijk een voorouderlijke groep van de evenhoevigen.
Familie Entelodontidae
Deze dieren die vermoedelijk ontstonden in het Eoceen van Azië zijn vooral bekend vanuit het Oligoceen van Europa en Azië en verspreidde zich ook naar Noord-Amerika. Deze groep biedt plaats een varkensachtige dieren die uitstierven tijdens het Midden-Mioceen en soms enorm groot waren.
Familie Anthracotheriidae
De naam van deze familie betekent letterlijk "kooldieren" ze danken die naam aan het feit dat talrijke van hun fossiele resten zijn gevonden in steenkoollagen. De familie is waarschijnlijk verwant aan de nijlpaarden.
Familie Hippopotamidae
De nijlpaardenfamilie is relatief jong en stamt uit het Mioceen. Hun meest waarschijnlijke voorouders waren of de Anthracotherilden of een van de uitgestorven Pakari's.
Familie Tayassuidae
Het is lastig om de fossiele resten van navelzwijnen (perkari's) te onderscheiden van de varkens. De slagtanden van de perkari's steken niet uit als hun bek is gesloten en ook hun voeten wijken af van de van de varkens.
Familie Suidae
De varkens ontwikkelden zich waarschijnlijk tijdens het Oligoceen in Azië om tijdens het Mioceen te verschijnen in Europa. Noord-Amerika werd door varkens nimmer gekoloniseerd. Varkens zijn meer omnivoren dan herbivoren en kunnen overleven in talrijke milieus.