Ordovicium

woensdag, 30 december 2009 15:02

Het Ordovicium ontstond ongeveer 505 jaar geleden met het einde van het Cambrium en eindigde ongeveer 440 miljoen jaar geleden met het begin van het Siluur. Naar het einde van het Ordovicium toe sloot de Iapetus Zee daarmee ruimte gevend aan de groei van de Rheische Zee. Beide zeeën werden gescheiden door smalle landstroken dicht bij de Zuidpool, deze landstroken zijn nu delen van oostelijk Noord Amerika.


Ordovicium [kaart 460 mjg]

Gondwana bewoog zich richting Zuidpool en veel van de landmassa verdween onder de zeespiegel, delen van huidig Noord Afrika lagen bovenop de Zuidpool. Perioden met grote vulkanische activiteit creëerde meer land aan de oostkust van Australië, delen van Antarctica en Zuid Amerika.

Deze periode was een era van extensieve diversicatie en expansie van ontelbare marine groepen, inclusief Graptolieten, Trilobieten, Brachiopoden, en de Konodonten (vroege gewervelden). Een typische marine gemeenschap bestond uit deze soorten tezamen met rode en groene algen, primitieve vissen, Cephalopoden, Koralen, Crinoiden en Gastropoden. Er zijn indicaties dat planten in deze perioden begonnen aan de verovering van het land.

Van het Vroeg tot Midden Ordovicium bestond er op aarde een milder klimaat waarin het vrij warm was en de atmosfeer een hoge vochtigheidgraad bezat. Toen echter Gondwana tijdens het Laat Ordovicium op en rond de Zuidpool kwam te liggen onstonder er forse gletschers waardoor de ondiepe zeeën droog vielen en het algemene zeeniveau drastisch terugliep. Deze gebeurtenissen zijn waarschijnlijk de oorzaak van de marine massa-uitsterving welke 440-450 miljoen jaar geleden plaatsvond en welke de op een na grootste massa-uitsterving van het marine leven is uit de geschiedenis 60% van alle bestaande ongewervelde marine fauna en 25% van alle families stierven uit. Veel van de rifbouwende fauna was eveneens teruggebracht in aantal. In totaliteit stierven meer dan honderd families van de ongewervelde marine fauna uit.